شفقناقم- قم پویا نوشت: مدیرعامل سازمان حملونقل ریلی قم در حالی از غیرواقعی بودن وعدههای گذشته مترو سخن میگوید که مدیریت فعلی شهرداری و سازمان قطار شهری نیز با مجموعهای از وعدههای اعلامشده درباره واگن، دستگاه حفار و خط دوم مترو روبهرو است؛ وعدههایی که اکنون باید با گزارش پیشرفت واقعی، مستندات اجرایی و نتایج قابل مشاهده سنجیده شوند، نه با انتقاد از مدیران پیشین.
در پروژهای که سالهاست به یکی از مهمترین مطالبات شهروندان قم تبدیل شده، نقد گذشته نهتنها ممنوع نیست، بلکه ضروری است؛ اما این نقد زمانی اعتبار دارد که از موضع پاسخگویی صورت بگیرد، نه اینکه به ابزاری برای منحرف کردن توجه افکار عمومی از عملکرد امروز تبدیل شود.
محمد باباییزاده، مدیرعامل سازمان حملونقل ریلی قم، در گفتوگو با صداوسیما از وعدههای غیرواقعی سالهای گذشته، نواقص باقیمانده در خط نخست و ضرورت برنامهریزی دقیق سخن گفته است. او میگوید با وجود اعلام پیشرفت حدود ۹۸ درصدی، پروژه از نظر عمرانی و تجهیزاتی همچنان نواقصی داشته و حتی امکان بهرهبرداری آزمایشی نیز فراهم نبوده است.
ممکن است بخشی از این اظهارات از نظر فنی درست باشد. هیچکس نمیتواند ادعا کند که اعلام پیشرفت فیزیکی بالا، بهتنهایی برای بهرهبرداری ایمن از مترو کافی است. اما پرسش اصلی اینجاست: چرا مدیری که حدود ۹ ماه از آغاز مسئولیتش میگذرد، در چنین مقطعی ترجیح میدهد درباره وعدههای مدیران گذشته سخن بگوید، در حالی که افکار عمومی از او انتظار دارد درباره وعدهها، برنامهها و دستاوردهای دوره مسئولیت خودش توضیح بدهد؟
مسئله امروز مترو، وعدههای دیروز نیست
فرامرز عظیمی، شهردار فعلی قم، از ابتدای سال ۱۴۰۴ مدیریت شهری را بر عهده گرفته است. محمدحسین دهناد، رئیس کمیسیون عمران و حملونقل شورای اسلامی شهر نیز در همین دوره درباره روند اجرای پروژههای ریلی، تأمین واگن و مراحل اجرایی مترو اظهارنظر کرده است. در این دوره، وعدهها و اعلامهای متعددی درباره پیشرفت پروژهها مطرح شده که اکنون باید نتیجه آنها در میدان عمل مشخص شود.
بنابراین، پرسش از مدیریت فعلی کاملاً روشن است: پس از بیش از یک سال و نیم از آغاز دوره جدید مدیریت شهری، چه خروجی مشخصی به پروژه متروی قم اضافه شده است؟ کدام بخش از وعدههای این دوره به نتیجه رسیده؟ کدام تعهدات از برنامه زمانبندی عقب مانده و مسئولان برای جبران آنها چه برنامهای دارند؟
دستگاه حفاری که باید با عملکردش شناخته شود، نه با خبر ورودش
یکی از پرسشهای جدی درباره خط دوم متروی قم، وضعیت دستگاههای حفار مکانیزه یا TBM است.
در دوره مدیریت جدید، خبرهایی درباره ورود دستگاههای حفار به قم و برنامه آمادهسازی آنها برای عملیات منتشر شد. اما از نگاه منتقدان و با توجه به مستندات تصویری موجود، هنوز شواهد عمومی و روشنی از استقرار عملیاتی دستگاه، آغاز حفاری و پیشرفت قابل اندازهگیری عملیات ارائه نشده است.
مسئولان سازمان حملونقل ریلی باید بهصورت شفاف اعلام کنند دستگاهها اکنون در چه وضعیتی قرار دارند، آیا تعمیر و آمادهسازی آنها به پایان رسیده، در کدام محل مستقر شدهاند، چه زمانی عملیات حفاری را آغاز کردهاند و تاکنون چه میزان پیشرفت واقعی ثبت شده است. انتشار تصاویر تاریخدار، گزارش کارگاه و آمار حفاری میتواند این ابهام را برطرف کند.
در پروژه عمرانی، خبر ورود دستگاه با آغاز عملیات یکی نیست؛ همانطور که برگزاری مراسم کلنگزنی، بهمعنای شکلگیری یک کارگاه فعال و پیشرفت واقعی پروژه نیست.
خط دوم مترو؛ میان مراسم آغاز و واقعیت کارگاه
درباره خط دوم متروی قم نیز پرسشهایی مشابه وجود دارد. مراسم آغاز پروژه، اعلام برنامهها و انتشار تصاویر محدود از محل کارگاه، زمانی میتوانند نشانه پیشرفت محسوب شوند که با عملیات اجرایی مستمر و قابل راستیآزمایی همراه باشند.
بر اساس مستندات تصویری مورد استناد منتقدان، آنچه تاکنون از کارگاه خط دوم در فضای عمومی دیده شده، برای ارزیابی میزان پیشرفت پروژه کافی نیست. اگر عملیات اصلی آغاز شده است، باید آثار آن در قالب فعالیتهای اجرایی، تجهیزات مستقر، گزارشهای فنی، قراردادهای فعال و پیشرفت مرحلهای قابل مشاهده باشد.
اگر مدیریت جدید مدعی پیشرفت است، انتشار گزارش مستند کارگاه بهترین پاسخ خواهد بود. اگر برنامه با تأخیر مواجه شده، توضیح درباره علت تأخیر و زمانبندی اصلاحشده، مسئولیت طبیعی مدیران است. آنچه پذیرفتنی نیست، جایگزین شدن تبلیغات و مناقشه بر سر گذشته بهجای ارائه اطلاعات دقیق درباره وضعیت امروز پروژه است.