حاج ابوالقاسم: اسراف به استقلال کشور ضربه می‌زند

شفقناقم- سخنران حرم مطهر حضرت معصومه (س) گفت: برای جامعه ای که دشمنان زیادی دارد و از سوی دشمنان تحریم شده و به دنبال استقلال است، اسراف بدترین چیز است و می‌تواند به استقلال کشور ضربه بزند.

به گزارش شفقنا، حجت‌الاسلام‌ والمسلمین محمد حاج ابوالقاسم در محفل ترتیل‌خوانی قرآن کریم حرم مطهر بانوی کرامت با اشاره به آیات جزء هشتم گفت: یکی از اموری که می تواند به استقلال یک ملت ضربه بزند عدم مدیریت درست منابع و نعمات خداوند است و مفهوم قرآنی اسراف اشاره به این واقعیت دارد.

وی با بیان اینکه طبق روایت یکی از اسباب فقر اسراف و زیاده روی است، افزود: برای جامعه‌ای که دشمنان زیادی دارد و از سوی دشمنان تحریم شده و به دنبال استقلال است، اسراف بدترین چیز است؛ بنابراین جامعه باید برای منابع خود مدیریت به خرج دهد.

وی خاطرنشان کرد: اسراف، منابع یک کشور را به هدر می‌دهد و ممکن است ابعاد امنیتی پیدا کند چرا که دشمنان آرزو دارند امت‌ها از کالاها و منابع غفلت بورزند تا از این طریق بر آن‌ها مسلط شوند.

حاج ابوالقاسم تاکید کرد: آیه ۳۱ سوره اعراف اشاره به این موضوع دارد چرا که خداوند اسراف کنندگان را دوست ندارد.

وی یادآور شد: اسراف مصادیق متعددی دارد و گاهی این مصادیق پنهان است مثل لباس های بلااستفاده در کمد، مهمانی های پر خرج و کالایی که برای پیروی از مد خریداری می شود، همه این ها نمونه هایی از اسراف هستند که می‌توان با پول آن‌ها فقیری را سیر و یا برای جوانی اشتغال ایجاد کرد.

وی خاطرنشان کرد: اسراف فقط در کالا نیست بلکه گاهی در اسراف در عمر است و هدر دادن وقت در فضای مجازی از مصادیق اسراف است.

وی یادآور شد: در جهان امروز موضوع اسراف ابعاد شگفت انگیزی پیدا کرده و گزارش های عجیب و غریبی از اسراف های حاکمانی که به اسم اسلام بر مسلمانان حکومت می کنند بیان شده است.

حاج ابوالقاسم تأکید کرد: شاهزاده ها و پادشاهانی که اقدام به ساخت قصر و خرید ناوگان خودروهایی با روکش طلا و مهمانی‌های خاص در جزائر خصوص با هزینه‌های فوق تصور می کنند که مرزهای اسراف و عیش را جا به جا کرده‌ است.

وی در پایان گفت: گاهی اوقات یک جزیره به صورت خصوصی برای خوشگذرانی سران کشورهای غربی اجاره می شود که نمونه‌ای از خوی شیطانی قدرت‌های استکباری است اما در مقابل الگوهای حقیقی اسلام و انقلاب همواره مخالف اسراف بودند و در زندگی خود مقید بودند ذره‌ای از بیت‌المال تضییع نشود.