زمان انتشار : ۲۶ شهریور ,۱۳۹۹ | ساعت : ۱۱:۰۸ | کد خبر : 204457 |

شفقناقم- شاعر و پژوهشگر امامیه معتقد است: اشعاری که در جشنواره ها خوانده می شود و نیز اشعاری که توسط مداحان در منبر اجرا می شود، از منابع معتبر نیست و اغلب « رعایت شأن ممدوح» در آن ها لحاظ نشده است.

به گزارش شفقناقم، سید علی اصغر موسوی شاعر و نویسنده و پژوهشگر مکتب دینی در ایران در آخر اشعار خود، امضای مکتب امامیه را درج می کند. به همین بهانه حضور ایشان رسیده و گفت وگویی را با این استاد و شاعر انجام داده ایم که به صورت زیر تقدیم مخاطبان می شود.

 

مکتب امامیه چیست؟

کلام امامیه از مذاهب کلامی اسلامی است که به اثبات، تبیین و دفاع از آموزه‌های این علم به روش اهل بیت(ع) و شاگردان برجستۀ آنها می‌پردازد و در آن بر کاربرد عقل و نقل در مسائل اعتقادی تأکید می‌گردد. کلام امامیه در برابر کلام معتزله، اشاعره و ماتریدیه قرار دارد و عمده تفاوت آن با دیگر مکاتب کلامی در روش و مسائل مربوط به امامت است.

 

چرا شما در امضای برخی از اشعار خود «مکتب امامیه »می آورید؟

وقتی بنده همیشه شاعران را به رعایت موازین ادبیات در اشعار آیینی تشویق می کنم پس بنده به عنوان یک نظریه پرداز باید خودم در اشعارم تمام موازین محتوایی، مفهومی و رسانه ای آن را در ادبیات رعایت کنم در غیر این صورت تفاوتی میان من که تجربه ای چندین ساله در شعر و پژوهش در کشور دارم با شاعری که چند صباحی قدم در شعرو‌ ادبیات گذاشته نخواهد بود.

 

از الزامات ادبی این مکتب چیست؟

رعایت شأن و حقوق خدا، قرآن و اهل بیت (ع) در اشعار و روایات گزینشی از آن است که باید مسند باشد و نه مرسل و سلیقه ای و تخیل آمیز!

 

آیا شعرای اشعار آیینی امروز این این مکتب را رعایت می کنند؟

متاسفانه در اکثریت اشعار این مسیر رعایت نشده و نمی شود و همین موضوع ضربه بزرگی هم اکنون به شعر ماندگار آیینی زده و در آینده نیز بیشتر خواهد زد چراکه برای هدفی متعالی تلاش نمی کنند و تلاششان تنها معطوف به همایش ها و جشنواره هاست!
اغلب اشعار خوانده شده در صدا و سیما از لحاظ معارف اسلامی، مشکل دارند چون توسط کارشناسان معارفی انتخاب نمی شوند ! بیشتر اشعار رومانتیک هیئتی انتخاب می شود که اغلب « رعایت شأن ممدوح» در آن ها لحاظ نشده است!
بی پردگی در روایت زندگی اهل بیت علیهم السلام در مکتب کلامی امامیه، مذموم است و پیروان ائمه متعهد به حفظ اسرار اهل بیت علیهم السلام هستند! اما این مطلب در شعرای آیینی جوان و گاه پیشکسوت اصلأ رعایت نمی شود.

 

جنابعالی به عنوان کسی که در زمینه شعر آیینی تجربه چندین ساله دارید بهترین منبع برای شاعران برای استفاده در اشعار آیینی چیست؟

منبع شعر آیینی اگر قرآن و عترت است، چرا باید علیرغم توصیه قرآن و اهل بیت علیهم السلام،همه روایات را مکشوف بیان کنند!
متاسفانه بعضا بسیاری از اشعار از منابعی استفاده می شود که اصلا معتبر نیست چه در اشعاری که در جشنواره ها خوانده می شود چه اشعاری که توسط مداحان در منبر اجرا می شود!

استاد از اینکه وقت ارزشمند خودتون را در اختیار بنده قرار دادید صمیمانه تشکر می کنم برای جنابعالی آرزوی سلامتی و موفقیت دارم .

 

گفت وگو: هادی بیابانی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *