زمان انتشار : ۱۵ مرداد ,۱۳۹۹ | ساعت : ۱۷:۵۵ | کد خبر : 202248 |

شفقنا- بازگشت قم به وضعیت قرمز کرونایی ناشی از عدم توجه شهروندان به رعایت پروتکل های بهداشتی و فاصله گذاری اجتماعی است، شاید همزیستی با کرونا سبب ایجاد نوعی زندگی مسالمت آمیز به دور از احساس خطر شده است, متاسفانه عادی پنداری کرونا فاجعه ای بزرگ تر از خود کرونا است پس نیازمند فرهنگ سازی زیرساختی برای مقابله با بحران کرونا در جامعه هستیم.

 

کرونا در قم و آنچه در پیک اول شیوع گذشت

همه چیز از ۳۰ بهمن ماه ۹۸ ساعت ۱۹:۴۵شروع شد؛ سخنگوی وزارت بهداشت: «ظرف روزهای اخیر در قم، دو مورد در آزمایشات اولیه از نظر کرونا ویروس مثبت گزارش شدند، متاسفانه هر دو بیمار با توجه به کهولت سن و نقص سیستم ایمنی در بخش مراقبت های ویژه فوت کردند.» این اولین خبر منتشر شده از انتشار کووید ۱۹ در ایران  آن هم در شهر قم بود، خاطره ای که همچون روز ۳۱ شهریور و آغاز جنگ تحمیلی در ذهن ها باقی خواهد ماند.

ساعت ها و روزهای ابتدایی آغاز این بحران کرونا تیتر اول خبرها بود و همه از علائم و راههای پیشگیری می گفتند؛ معاون درمان وزارت بهداشت: «کرونا کشنده تر از آنفولانزا نیست»؛ رئیس دانشگاه علوم پزشکی قم:« مشکلی در تامین ماسک نداریم/ اهتمام بیشتر مردم به رعایت مسائل بهداشتی» و رئیس مرکز مدیریت بیماریهای واگیردار: « مردم از کرونا هراس نداشته باشند.»

آنچه که در روزهای اولیه شیوع کرونا رواج پیدا کرد بود ترس از کرونا، عدم شناخت از علائم ابتلا و راههای ابتلا بود که همین امر سبب ایجاد هراس و نگرانی در بین مردم شده بود به گونه ای که این ترس و اضطراب منجر به اختلال وسواس فکری – عملی در برخی از افراد شد و روانشناسان افسردگی ناشی از این اختلال را یکی از معضلات پساکرونا می دانستند.

اما در خط مقدم این بحران پزشکان، پرستاران، کادر بیمارستان و اورژانس در ۴ بیمارستان کامکار، فرقانی، امام رضا(ع)، علی بن ابی طالب و ۲ بیمارستان صحرایی که توسط سپاه و ارتش دایر شده بود با وجود شرایط سخت به خدمت پرداختند حتی در پشت این خط مقدم جهادگران در کنار مسئولین به خدماتی چون ضدعفونی کردن معابر، دوخت ماسک و گان، تهیه سوپ و آبمیوه برای بیماران مبتلا، خدمت به بیماران در بیمارستان ها و حتی انجام اعمال غسل تکفین و تدفین متوفیان کرونایی در غسالخانه ها را داوطلبانه انجام دادند و سرانجام نتیجه آن خارج شدن استان قم از وضعیت قرمز و پشت سرگذاشتن پیک اول شیوع کرونا بود.

روزهای همزیستی با کرونا

اکنون حدود ۵ ماه از شیوع کرونا  در کشور می گذرد و متاسفانه شهر قم مجدد به وضعیت قرمز بازگشت؛ حال دلیل بازگشت به وضعیت ابتدایی چیست آیا مردم کرونا را فراموش کرده اند؟ آیا زندگی در شرایط بحران کرونا خسته کننده است ؟ آیا کرونا امری طبیعی و به دور از خطر است؟ آیا مرگ عزیزان یک غم فراموش شدنی است؟ دلایل بسیاری می تواند زمینه ساز این بازگشت به عقب باشد اتفاقی که ممکن است حتی به فاجعه تبدیل شود.

 بحران کرونا و وظایف فردی در قبال آن

بحران را می توان دوران پراز مشکلی در زندگی انسان توصیف کرد که  در نتیجه‌ی یک یا چند رویداد خطیر آغاز می شود اما دچار بحران شدن امری عادی و انسانی است ، اگرچه می تواند دردناک باشد و چنین احساس شود که باعث می شود انسان تسلط بر زندگی خود را از دست بدهد اما قطعا فرار از بحران، عادی پنداری و یا حتی اختلالات روانی ناشی از اضطراب بحران سبب رفع مسئله نمی شود آنچه که در بحران کرونا مهم است حل مسئله آن هم به واسطه بسیج اجتماعی همه افراد یک جامعه است ویروس کووید ۱۹ به دلیل شیوع بالا می تواند چرخه ای عظیم را در هر یک ابتلا به وجود آورد و آنچه که در این ۵ ماه مشاده شده است ایجاد رفتارهای متغییر در علائم ابتلا به این ویروس بوده است اما لازم به ذکر است که همچنان رعایت پروتکل های بهداشتی از جمله شستشوی مرتب دست ها، ضدعفونی سطوح، استفاده از ماسک، عدم خروج از قرنطینه خانگی مگر در موارد ضروری و رعایت فاصله گذاری اجتماعی می تواند در کنترل این بحران تاثیر بسزایی داشته باشد، اینکه تا چه زمان با بحران کرونا مواجه هستیم مشخص نیست اما آنچه می تواند به کنترل آن منجر شود واکنش صحیح افراد در برابر آن و انجام مسئولیت اجتماعی هر فرد در مقابله با کرونا است؛ افراد جامعه باید بدانند یک بحران اجتماعی نیازمند بسیج اجتماعی است.

نگذاریم مرگ عادی شود، ماسک بزنیم

در نگاه کلی شاید مرگ و میر ناشی از ابتلا به ویروس کرونا شبیه به مرگ ناشی از تصادف، سرطان و یا دیگر عوامل طبیعی مثل کهولت سن باشد اما عادی پنداری در خصوص این مسئله دارای زوایای پنهانی است که شاید بعد از مواجهه شدن خانواده به اهمیت و نتایج آسیب زننده و تروماتیک آن آشکار خواهد شد.

سالانه تعداد زیادی از هموطنان ما بر اثر تصادفات درون و برون شهری جان خود را از دست می دهند اما نکته قابل توجه در این مسئله این است که تصادفات اتومبیل واگیردار نیست اما در صورت ابتلاء یک فرد از اعضای خانواده احتمال ابتلا و حتی فوت چندین فرد در آن خانواده افزایش می یابد چیزی که این روزها در اجتماعات و برگزاری عروسی و حتی مراسمات عزا در سطح شهر شاهد هستیم تا جایی که ابتلا ۲۰ نفر به کرونا در یک مراسم عروسی گزارش شده است و یکی از دلایل مهم بازگشت به وضعیت قرمز در استان قم عدم رعایت پروتکل های بهداشتی است به گونه ای که شیب روند مبتلایان به صورت تصاعدی و با ضریب ۹ برابر است.

متاسفانه در چند روز اخیر آمارهایی مبنی بر فوت ۷ نفر از شهروندان در طی ۲۴ ساعت در استان قم گزارش شده است اگر هر فرد بداند که احتمال وقوع این اتفاق برای ۷ نفر از عزیزان و خانواده در طی یک روز برای هر فرد وجود دارد قطعا به اهمیت مسئله شیوع و ابتلا پی خواهد برد.

ناگفته نماند برخی از افراد گمان می کنند که رعایت اصول بهداشتی و رعایت فاصله گذاری اجتماعی در آینده سبب ایجاد بیماری های زمینه ای چون وسواس فکری- جبری و یا افسردگی شود اما باید توجه داشت که افسردگی ناشی از غم از دست دادن یک عزیز می تواند از نظر روحی بسیار مخرب باشد حال آنکه برای پیشگیری از وسواس و یا افسردگی راهکارهای بسیاری وجود دارد که میتوان از آن بهره برد اما در بخش دوم چیزی جایگزین عزیز از دست رفته نخواهد شد صرف آنکه عذاب وجدان ناشی از عدم رعایت نیز می تواند دامن گیر روزهای سخت عزادار بودن  شود.

کرونا در کمین کودکان

این روزها ابتلا به کرونا فقط مختص افراد مسن و دارای بیماری های زمینه ای نیست ما شاهد ابتلا و فوت جوانان و حتی کودکان نیز هستیم؛ بیمارستان حضرت معصومه(س) این روزها میزبان کودکانی است که به واسطه عدم رعایت پدر و مادرها در حال دست و پنجه نرم کردن با این بیماری هستند.

براساس آخرین آمارهای اعلام شده، اکنون ۳۵۵ نفر در بیمارستان ها بستری هستند. این زنگ خطری است که اگر جدی گرفته نشود، به گفته معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی قم، طی یک ماه آینده با تعداد ۱۰۰۰ نفر مبتلا به کرونا مواجه خواهیم شد و این یعنی فاجعه در قم.

پس بر ما واجب است که رعایت کنیم، ماسک بزنیم و بدانیم که

کرونا دومینوی مرگ را برایمان چیده است؛ سازه همراه نباشیم

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *