زمان انتشار : ۴ تیر ,۱۳۹۹ | ساعت : ۱۲:۰۵ | کد خبر : 200404 |

شفقناقم- نامگذاری ماههای قمری سابقه تاریخی طولانی دارند و مربوط به زمان حضرت ابراهیم و منسوب به دین حنیف ابراهیمی هستند و هر یک از این اسامی معنی خاصی دارند.

مرضیه مینایی پور در گفت وگو با شفقنا، علت نامگذاری ماه های عربی را دوران قبل از اسلام عنوان کرد و افزود: علت نامگذاری ماه های عربی به قبل از دوران اسلام برمی گردد به طوری که قبل از اسلام عربها براساس فعالیتی که انجام می دادند نامگذاری می کردند.

استاد حوزه علمیه خواهران ادامه داد: این اسم از دو واژه تشکیل شده «ذی» به معنای صاحب و«قعده» به معنای نشستن و علت نامگذاری به این دلیل بوده است که در این ماه عربها جنگ و خونریزی را بین خودشان و بین قبیله ها کنار می‌گذاشتند و به صلح می پرداختند.

درحقیقت، ذیقعده اولین ماه از ماه های حرام به شمار می رود و در آن مناسبت ها و ایام مهمی همچون «دحو الارض» روزی که زمین از زیر کعبه گسترانیده شد، وجود دارد. در این ماه پاداش و کیفر اعمال مضاعف است همچنین روزه سه روز پایان هفته در این ماه از اجر و حسنه فراوانی برخوردار است. نماز روز یکشنبه این ماه نیز بنابر روایتی که از رسول اکرم(ص) رسیده دارای فضیلت فراوانی است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *